- Co robisz dziś wieczorem? - A co mam robić?
Wracam do domu słuchać marudzenia żony.
Tego, że jej szef za mało płaci,
a ja za dużo pracuję.
PERYFERIE PUNE, INDIE
Gaz do dechy.
Dojedźmy tam przed 19.00.
Chodźmy na nowy film z Salmanem Khanem.
Jeśli kupisz mi bilet, dowiozę cię przed 19.00.
Umowa stoi!
Co jest?
To chyba wypadek.
Schowaj to wszystko!
Spadajmy stąd!
Wy tam, stać!
Stać!
Stać, cholera!
Wysiadać.
Skąd jedziecie?
Z rynku.
Z rynku? Jak się nazywasz?
Odcięli ci język, gnoju?
Może sprawdzimy twój horoskop.
Feroze Ahmed.
- Co wieziecie? - Nic.
- Wołowinę? - Nie.
Sprawdźcie z tyłu.
- Nic? Co to jest? - Baranina.
Baranina, tak?
- Bhaskar! - Tak?
Te sukinsyny wiozą wołowinę!
Sukinsyn!
To baranina. Jak Boga kocham.
Wyłaź, gnoju! Którego Boga?
Chodź tu, sukinsynu. Ja ci pokażę Boga!
Coś ty sobie myślał?
Zabiliście naszą matkę, a my mamy puścić to płazem?
Zarżniemy was wszystkich!
Śmieliście zarżnąć świętą krowę, naszą matkę!
Czeka was to samo.
Zapierdolić ich.
Trzymaj go.
Sukinsyn!
MĄŻ I OJCIEC
ROZDZIAŁ TRZECI - ANTYOBYWATEL
Dwóch mężczyzn, Amjad Ali i Rehman Sherif,
zostało pobitych na śmierć przez tłum w okolicy Pune
z powodu domniemanego posiadania wołowiny.
Jeden zginął na miejscu. Drugi jest w drodze do szpitala.
Według doniesień mięso nie było wołowiną...
Czemu to oglądasz?
Jeśli przestanę, oni też przestaną?
Nie o to mi chodzi.
Więc o co ci chodzi, Jonali?
Mam przestać o tym myśleć?
Kareem, możesz walczyć. Ale nie w złości.
Walcz przez swoją pracę, jak zawsze.
Dziś nie wystarczy mówić.
Kareem, mówiąc tak,
stajesz się podobny do nich.
Dziś słucha się tylko tego typu ludzi.
Ludzie stali się
zobojętniali od środka.
Codziennie oglądają wiadomości
i pytają:
„Co się dzieje z tym krajem?”.
Właśnie!
Ludzie potrafią skupić się na pięć minut.
Po pięciu minutach
włączają sobie śmieszny filmik i zapominają.
Kareem, proszę!
Nie bądź takim pesymistą!
Czasami wydajesz się straszniejszy niż oni.
To dobrze. Dziś boisz się ty,
- jutro oni. - Zamknij się.
Nie każdy ma miecz.
Ale to ci, którzy je mają, decydują.
HOSTEL VICTORIA COLLEGE
Halo.
Jest pan tu nowy?
- Tak. - Ma pan papierosy?
Nie.
Poproszę herbatę.
Muszę ją zaparzyć. Trochę to zajmie.
Nie!
Nie dotykać misia.
- Dostanę tę herbatę? - Chce pan ją?
Jedna filiżanka... To potrwa.
Nie chce pan mieć klientów?
To co pan tu robi?
Halo, tu Shinde.
Coś nowego?
Obserwuję skrytkę, odkąd tu jestem.
Dam znać, gdy coś się wydarzy.
Kuloodporne szyby!
Wiesz, czemu tu są?
Żeby twoi koledzy terroryści nic ci nie zrobili.
A my, idioci,
próbujemy ocalić ci życie.
Powiedz prawdę o Zulfiqarze.
Jakim Zulfiqarze?
O misji Zulfiqar!
Nie wiem nic o żadnej misji.
Chcę tylko zobaczyć matkę.
Skoro tak ją kochasz,
po co pojechałeś do Syrii?
Pamięta pan zamieszki z 2002 roku?
W tamtym czasie
mój wujek mieszkał w Vadodarze.
Rodzice i siostra pojechali do niego w odwiedziny.
Przez dwa dni nie wychodzili z domu.
Mieli nadzieję,
że zamieszki w końcu ustaną.
Ale one trwały i trwały.
Po dwóch dniach
tłum wparował do domu.
Matka i siostra schowały się pod łóżkiem.
Wszystko widziały.
Ci ludzie zabili mojego ojca i wujka.
Moja siostra niechcący krzyknęła.
Dranie wyciągnęli ją i matkę
i stłukli je jak zwierzęta!
Mama miała pecha. Przeżyła!
Od tamtej pory co noc
budzi się z wrzaskiem.
Co noc śnią się jej
mój ojciec, siostra i wujek.
Pan też ma rodzinę.
Co by pan zrobił,
gdyby stało się to im?
Nie mogę sobie wyobrazić tego, co przeszła twoja rodzina.
Ale wyznając zasadę oko za oko,
cały świat w końcu oślepnie.
Chcesz spotkać się z matką, prawda?
Powiedz mi coś, co mi się przyda.
Nie zostaniesz tu na zawsze.
Myśl, Moosa!
Przepraszam!
W szpitalu nie wolno palić.
- A gdzie wolno? - Na zewnątrz.
Moosa, jeszcze tu wrócę.
Z Victoria College zawsze tak było.
Oni tylko nazywają siebie studentami.
Wykorzystują to, co daje im nasz kraj.
Na pewno ma pan rację.
Też ich podejrzewam.
Jeden z tych skurczybyków odpowiada za zamach.
Podejrzewasz kogoś?
Kogoś, kto już wcześniej coś zrobił.
Przygotowałem listę. Sami antyobywatele.
Jasne.
Podaj mi nazwiska tych, których już wcześniej aresztowano.
Jest ich czwórka.
Pierwszy to Junaid,
który studiuje tu od dwóch lat.
Sait, który studiuje od trzech lat.
Sajid. Jego kurs trwa trzy lata.
A jest tu już od sześciu!
Amir Peeran z Pune.
Studiował wcześniej w Arabii Saudyjskiej.
Mamy ich wszystkich.
Chwila!
Miałeś sporządzić listę.
Jak aresztowałeś ich bez nakazu?
Nie ma się czym przejmować! Zostawcie to mnie.
Nic nowego.
Tych gnojków ciężko złapać.
Lepiej to dobrze wykorzystać.
Są zamknięci w celi.
Już jadę.
Za co nas zamknęliście?
Macie nakaz?
Cholerny gnojek! To mój nakaz.
Przyjrzałeś się?
Sukinsyn!
Zamknęliście nas, bo jesteśmy muzułmanami!
Cholera, pogrzało go?
Proszę pana...
Nawet ich nie znam.
- Co tu z nimi robię? - Morda!
- Pieprzony tchórz. - Nie nazywaj mnie tchórzem.
- Nie jestem taki jak ty. - Zamknij się!
Przyszliście tu na ploteczki?
Odpowiadajcie na moje pytania!
Nie wiemy nic na temat zamachów.
A wciąż nas przesłuchujecie.
Ty gnoju...
Dzień dobry.
Jakieś dowody obciążające tę czwórkę?
Po co nam dowody?
- Wszystko wiemy. - Tak?
To antyobywatele.
W dniu zamachu balowali.
A kiedy Pakistan wygra mecz przeciwko Indiom,
balują do białego rana.
To czyni ich antyobywatelami?
Jadhav, oszalałeś?
Miałem wszcząć śledztwo
i zgarnąć podejrzanych z uczelni.
Zrobiłem to. Niech pan mi da dwa dni.
Wsadzę gnojowi pałkę w dupę i wyciągnę zeznania.
Dostanie pan je na piśmie.
Chce pan zeznania na piśmie?
Z pałką w dupie?
Strata czasu!
Coś się działo przy skrytce?
Kruki srają. Nic więcej.
Policja obserwuje ją 24 godziny na dobę.
Oby nie przysypiali.
To dla nich typowe.
Ja pierdolę!
Spadaj!
Nie dotykaj miśka, kanalio!
Spadaj!
- Tak, Arvind. - Cześć, Suchi.
- Gdzie jesteś? -Co się stało?
Wracasz do domu?
Tak, a co?
Jestem w Potluck.
Wpadniesz na 15 minut?
Chcę przedyskutować coś ważnego.
To pilne.
Przyjdę. Ale co się stało?
Po prostu przyjdź. To nie zajmie długo.
Jak będziesz na miejscu, zadzwoń.
Dobrze.
Proszę się zatrzymać.
KAWIARNIA
Dzień dobry. Czy ma pani rezerwację?
- Cóż... - Hej, Suchi!
Dobrze, że jesteś.
Chciałem przedstawić cię dyrektorowi mojej firmy, to Nikhil.
Co?
- Jak... - Spokojnie.
To tylko luźne spotkanie, nic wiążącego.
Kiedy go poznasz, będzie ci łatwiej.
Z czym?
Z podjęciem decyzji o pracy u nas.
O czym ty mówisz?
Arvind, po pierwsze, nie wiem, czym się zajmujecie.
Nie wiem, co miałabym robić.
Co mam powiedzieć?
Spokojnie, świetnie radzisz sobie z ludźmi.
To start-up. Nie jesteśmy korporacją.
Wiem, że łatwo się nauczysz.
Będziesz świetna.
Zaufaj mi!
Chciałabym wierzyć w siebie tak, jak ty we mnie!
Wiesz, co jest sekretem pewności siebie?
Udawanie pewności siebie.
- Nikhil. Suchitra. - Czołem!
Musisz być Suchi!
- Miło cię w końcu poznać. - Wzajemnie.
Mogę ci mówić Suchi?
- Oczywiście. - Usiądź, proszę.
Arvind ciągle o tobie mówi!
Cieszę się, że cię przekonał.
Nie pożałujesz, obiecuję.
Co sprawiło, że zmieniłaś zdanie?
Wiesz, czym się zajmujemy,
jakie są nasze cele i plany?
Cóż,
mniej więcej. Arvind powiedział mi...
Przepraszam, nie chcę niczego przyspieszać.
Spokojnie, to nie rozmowa o pracę.
Jeszcze o tym porozmawiamy. Zamówmy coś.
Przepraszam.
Dziękuję. Proszę coś zamówić.
Zauważyłam,
że ludzie traktują psychologię
jako prosty przedmiot do zaliczenia na studiach.
Nie wiedzą, jak bardzo może przydać się w życiu.
Ale kiedy Arvind powiedział mi
o waszej nowej inicjatywie,
w końcu poczułam,
że mam szansę zrobić coś w prawdziwym życiu.
Że to genialny pomysł.
Najlepsze w tym jest to, że to nie tylko aplikacja.
Faktycznie współpracujecie z 360 Vertical.
Bardzo podoba mi się to,
jak przechodzimy od teorii do praktyki.
Więc...
Nawet ja bym tego tak nie wytłumaczył.
Nic dziwnego, że Arvind tak cię chwali.
Mogę pożyczyć sobie twój tekst?
Jasne.
- To była pułapka! - Co takiego?
Nic takiego nie zrobiłem.
Wolałabym mieć więcej czasu
na przygotowanie.
Po co? Świetnie ci poszło!
Jasne.
Arvind,
jak sobie poradzę w tak krótkim czasie?
Nie chodzi tylko o zmianę pracy.
Chodzi też o inne czynniki, podróż i czas.
Poza tym w tej pracy nie będę mieć benefitów.
Zaczęłam pracę w szkole
z powodu moich dzieci.
Chciałam mieć dla nich czas.
To nie jest wcale tak skomplikowane.
Dasz radę.
Nie wiem, co powie Sri.
Jadę w tym samym kierunku, podwieźć cię?
- Nie trzeba. - Na pewno?
- Tak. Do zobaczenia. - Do zobaczenia.
To zaszczyt widzieć cię po takim czasie!
Dla mnie również, Kareem.
Uwielbiam twojego bloga, twoją pracę.
Jesteś prawdziwym bohaterem.
Całkowicie ci ufam. Wiesz o tym, prawda?
Wiem.
Wiem, czemu zadzwoniłeś.
Powiedziałem ci już wcześniej,
że nie chcę dołączyć do twojej grupy,
wolę działać sam.
Nie przejmuj się, zrozumiesz.
Musisz coś zobaczyć.
Ci dranie muszą poczuć to, co robią, na własnej skórze.
- To nie dla ciebie. - Co to?
To nie dla ciebie.
Wiem, co to jest. Widziałem reklamę.
Była tam taka zdenerwowana dziewczyna.
Ale użyła tego i już była zrelaksowana.
Zaczęła biegać i skakać.
Cicho, idziemy.
Czemu mu nie powiesz?
Co jest?
Co mam mu powiedzieć?
To nie bomba, tylko podpaska.
Czego tu się wstydzić?
Dziewczyny mają okres, a chłopaki to debile.
Hej...
Co to za język?
Gdzie się tego uczysz?
W szkole, do której codziennie mnie posyłasz.
- Powiedz mi jedno... - Tak?
Twoja siostra ma chłopaka?
Tak, na pewno.
Ma czy nie ma?
Ma. Na pewno.
Co to znaczy „na pewno”?
Powiedz, ma czy nie ma?
Tak. Tak myślę.
Co to znaczy? Ma czy nie?
Ma. Ile razy mam ci powtarzać?
Z kim piszesz?
Tato, trochę prywatności.
TASC - WYSZUKIWANIE URZĄDZEŃ
Mogłeś powiedzieć, że jesteś głodny.
Co zwinąłeś?
Jak skończę pracę, możesz wziąć wszystko.
Szlag, karta pamięci jest pełna!
Przyłóż się.
Inaczej...
Karta nie działa...
Chińszczyzna...
Wczoraj działała...
Coś się zesrało!
Działa.
To na niego czekałeś!
Na co macie dziś ochotę?
- Makaron! - McDonald!
Coś, co możemy zrobić w domu.
Zrobisz kurczaka?
Kurczaka?
Jeśli w domu jakimś cudem pojawi się kurczak,
przodkowie twojej mamy zaczną przewracać się w grobach.
To niech będzie wegetariańskie biriani.
Wegetariańskie biriani to oksymoron.
Co to jest oksymoron?
Coś jak wegetariański burger albo grzeczny Atharv!
Jestem grzeczny.
Jesteś oksymoronem i głąbem.
- Sama jesteś głąbem! - Niech będzie wegetariańskie biriani.
Dobrze.
- Bez groszku. - I cebuli.
Może zjemy sam ryż?
Co to?
Nasze zakupy.
Otwieracie cukiernię?
Dać wam trochę wolności,
a wyniesiecie cały sklep!
Takie dzieciaki jak wy...
To potwierdzone informacje?
Kiedy zaczną zapominać,
musimy pokazać im, gdzie jest ich miejsce.
Dziś zabijają i jedzą naszą świętą matkę, krowę!
Jutro wparują nam do domów,
żeby pociąć i zjeść nas i nasze kobiety.
Chcą wyrzucić nas z naszego kraju!
Plugawi zdrajcy!
Co by się nie działo,
ochrona naszej ojczyzny to nasz święty obowiązek!
Zarżnąć wszystkich!
Nie martwcie się policją.
Ja się nimi zajmę!
Bhaskar babu,
zawsze powtarzasz...
Podburzał ich w biały dzień!
A ci wtedy zabili tych dwóch muzułmanów.
To była zaplanowana zbrodnia!
Kareem, pokażmy to policji.
Jak myślisz, co zrobią?
Aresztują go?
Zamkną nas.
A potem pójdą do niego na biriani.
Jonali, czekaj!
Skąd masz to nagranie?
Czy to ważne?
Kareem, proszę! Nie rób głupstw!
Jonali, nie wtrącaj się. Proszę!
Oni rozumieją tylko jeden język!
I w nim trzeba z nimi rozmawiać.
Teraz my zaatakujemy!
- Shinde. - Tak jest!
Gdzie jest nagranie,
na którym jest przy skrytce?
- Spałeś? - Skąd!
Karta pamięci w kamerze była pełna.
Właśnie ją wymieniałem, kiedy...
Zaczekaj na zewnątrz.
Tak jest.
- Co o nim wiemy? - To Kareem Baht ze Śrinagaru.
Od czterech lat mieszka w Mumbaju,
robi doktorat w Victoria College.
Jest aktywny w Internecie jako „Potężny Kalam”.
Pisze też blogi na temat sytuacji w Kaszmirze.
Kilka lat temu jedno z jego nagrań było popularne.
Nawet kundle nie rodzą tylu szczeniąt.
Musimy ich powstrzymać, zanim będzie ich więcej.
Chcemy uratować ten kraj czy nie?
Chcemy ochronić naszą wiarę czy nie?
Czemu szerzy pan nienawiść?
- Kto to powiedział? -Z drogi.
Prawda zawsze jest trudna.
Jeśli chcemy zostać w tym kraju...
Po tym ataku atramentem nie było już nic.
Nie wychylał się.
Przez internet kontaktuje się
z ludźmi z grup ekstremistycznych.
- Przeszłość kryminalna? - Nic.
- Był aresztowany? - Nigdy.
Nie mamy żadnych dowodów na powiązania z terrorystami.
Czyli pracuje sam. Samotny wilk!
Czemu od razu przeskakujesz do konkluzji?
Najpierw trzeba to potwierdzić.
Nie wciągajcie w to lokalnej policji.
A zwłaszcza tego gnoja Jadhava!
Poluje na antyobywateli.
Załatwiamy to sami?
Wezwijcie oddział specjalny.
Niech Milind i Jayesh się tym zajmą.
Ty, Zoya i ja poprowadzimy operację.
- Shinde. - Tak jest!
- Jesteś z lokalnej policji? - Tak jest!
Twoje myśli są szybsze niż pociąg Virar.
Dziękuję!
Ale pamiętaj,
że rozum to nie wszystko,
musisz mieć też otwarte oczy.
Robią tylko jedno, prawda? Widzą.
Tak jest!
- Dobra robota. - Dziękuję panu!
Shinde.
Do zobaczenia.
- Na pewno? - Co ma pan na myśli?
Odrobiliśmy pracę domową.
Ten college to jakiś koszmar!
Wycieki prac,
afera narkotykowa,
a teraz to!
Piorun nie pyta, czy ma strzelić.
To nasz opiekun, pan Gupta.
To pan Pimple z NCDC.
Czyli
musimy ewakuować całe boczne skrzydło hostelu?
Żaden ze studentów nic nie zgłosił.
Zrobi pan coś dopiero, gdy ktoś umrze?
- Nie. - Proszę pana.
Co to za logika?
Panie Gupta, co to za logika?
Zrobi pan coś dopiero, kiedy ktoś zginie?
- Ile czasu potrzebujecie? - Dziesięć minut.
To gorsze niż wirus dengi?
Dziesięciokrotnie!
Dlatego mamy specjalne środki.
Zaczynamy?
Proszę nam pozwolić.
- Damy znać, jak skończymy. - Chcę zobaczyć.
Gaz jest trujący, a wirus niebezpieczny.
Skończymy i damy panu znać.
Obserwuję Kareema.
- Musimy to zrobić szybko. - Wiem. Wejść i wyjść.
Strasznie się w tym pocę!
Spokojnie.
- Powodzenia. - Jasne. Nawzajem.
Co się dzieje?
Jest blisko. Dziesięć minut drogi od hostelu.
W końcu!
Bardziej w prawo.
Idealnie! Zamknij. Proszę!
- Mikrofon działa? Słyszysz mnie? - Tak!
- Świetnie. - Dobra.
Zamontuję drugą kamerę.
Co tu robicie?
Dezynfekujemy!
Proszę stąd iść!
Kareem wraca.
Szybciej! Kareem tu idzie.
Pracuję. Spokojnie!
Odciągnij go.
Halo!
- Cholera! Szybciej! - Pracuję nad tym!
Halo!
Co pan tu robi? To trujący gaz!
- Dzwoniłem do NCDC. - Proszę tu zostać.
- To trujący gaz! - O niczym nie wiedzą.
Jest w hostelu. Szybko!
- Kurwa! - Zadzwoni pan do swojego przełożonego.
Proszę zadzwonić.
Skończymy za pięć minut.
Nie. Dzwonię do NCDC.
- Ja zadzwonię. - Halo.
Dokąd to?
Robimy dezynfekcję...
Nie widzisz? Idź stąd.
Walić to! Codziennie oddychamy tymi toksynami.
- Wchodzi do środka. - Dobrze!
Milind, pospiesz się. Masz pięć sekund.
Halo!
Kurwa!
Jest już bezpiecznie. Możesz korzystać z toalety.
Gotowe.
Dziękuję.
Pierwsza kamera działa.
I kamery przemysłowe z hostelu.
Mam wszystkie jego konta w mediach społecznościowych.
E-mail, blog. Wszystko.
Możesz już iść.
Dzieci pewnie czekają.
Dobra. Do zobaczenia.
- Do zobaczenia! - Do wieczora.
Da mi pan papierosa.
Był tu nowy stragan...
Gdzie się podział?
Stał tu przez dwa dni. Nie wiem, gdzie jest.
Jak to możliwe?
Dziwny człowiek.
Nie zależało mu na interesie.
Kto wie, co tu właściwie robił?
Dziękuję.
Mamo, co tu robisz? Wyjdź.
- Posłuchaj. - Nie potrzebuję pomocy.
Byłam u swamiego Sarvananda.
- Spójrz. - Mamo, patrz!
Przez ciebie wyglądam jak pustelnik.
Nałóż to.
- Dobrze. - W porządku.
Weź też to.
- Co to? - Prasad.
Posłuchaj.
Nie dawaj tego nikomu innemu.
Potrzebujesz opieki bardziej niż ktokolwiek inny.
Jasne. Przecież chodzę z bombą w kieszeni.
Nie da się z tobą rozmawiać.
Co gotujesz?
To nie jest widowisko!
Co tu robicie? Nie potrzebuję pomocy.
Chcecie ukraść mój przepis, co?
- Idźcie sobie. - Mogę coś powiedzieć?
- Tak. - Dobrze wyglądasz.
Mógłbyś być jego młodszym bratem!
Słyszałeś?
Ostatnio dużo biega, prawda?
Ciągle kogoś goni.
Co masz na myśli?
Dawno cię u nas nie było.
Kiedy ostatnio u nas byłeś?
Mam za dużo pracy w biurze.
Nie mam czasu.
- Ciągle zabija... - Zamknij się!
...czas, opowiadając o niej.
Cały czas o tobie myśli.
Kiedy weźmiemy pożyczkę,
przeprowadzimy się z mamą do nowego domu.
Nie ma mowy.
- Mamie podoba się w Powai. - Cicho!
Ma tam dobrych przyjaciół.
Ty dałeś jej te dresy?
ARVIND - Cześć
I jak? Dobrze zrobiłem, prawda? Mam nadzieję, że się nie gniewasz!
- Tato! - Tak, kochanie? Mów.
Witaj, Laxmiji! Jak zdrowie?
Witaj!
Dzięki łasce swamiego wszystko jest dobrze!
Co u ciebie i pani Meenakshi?
Wszystko dobrze, dzięki łasce Ajjappana!
Spotkanie dwóch cudownych kultur...
Jest bardzo głośne!
Czemu on mówi tak głośno? Myśli, że jesteśmy głusi?
Ona jest głucha? Czemu tak krzyczy?
Daj spokój, tato!
Gdzie mama?
Ma ważną sprawę
w Tamilskim Stowarzyszeniu w Matundze.
- Mówią po tamilsku, o czym? - Mamo?
Mam nadzieję, że nie o nas!
Nie zaczynaj.
- Hej, dziadku! - Chodź.
Co u ciebie, skarbie?
Gdzie twoja siostra?
Dziękuję, dziadku. Wzajemnie!
Co?
Nie zna tamilskiego?
Czemu nie mówisz w hindi? Wszyscy zrozumieją.
Indie zaraz się podzielą.
Chodzi mi o to,
że dzieci powinny znać swój język ojczysty.
Wystarczy, że znają język narodowy, hindi.
Hindi nie jest naszym językiem narodowym.
Co?
Hindi jest jednym z języków urzędowych.
Nie wiesz, czemu hindi jest ważny?
Hindi ewoluował z sanskrytu.
Sanskryt jest jednym z najstarszych języków na świecie.
Ale tamilski jest dużo starszy niż sanskryt.
Kto tak twierdzi?
Nie musisz mi wierzyć, napisano, że...
PAN SRIKANT - Coś nowego?
Serio? Co my oglądamy? Wyłącz to!
Nie. Mamy ich cały czas obserwować.
- Nie możemy niczego przegapić. - Milind!
Punit!
Nigdy nie pozwalasz mi wykonywać mojej pracy.
Ścisz to.
Najpierw zdmuchnij świeczki.
Sto lat!
Sto lat, Atharv!
Sto lat!
- Pacnij go ciastem w twarz. - Nie!
Nigdy nie jadłem pianina.
- Dobrze! - Tato!
Nakarm aparat.
Podoba mi się. Kupiłaś to w Madrasie?
- Proszę! - Nie, w Matundze.
Nie wszystko jest z Madrasu. Proszę.
Mam nadzieję, że jest bez jajka.
A jak myślisz?
Podałbym ci kiedykolwiek ciasto z jajkiem?
Specjalnie zadzwoniłem do cukierni
i poprosiłem
o ciasto bez jajek.
Spróbuj.
Myślałaś kiedyś,
że będziesz musiała robić coś takiego?
Patrzeć, jak ludzie się kochają?
Wiem,
musimy robić pewne rzeczy,
a wiele z nich wydaje się niewłaściwe.
Ale powtarzam sobie,
że robię to dla większego dobra.
Miejmy nadzieję.
Chodźcie, mamy gościa.
Chodźmy.
- Masz vana? - Tak.
- Kiedy dostaniemy towar? - Jutro.
Kto to?
Nie jestem pewien.
- Nissar ma plan piętra? -Tak.
- Listę gości? -Jeszcze nie.
Dostarczy ją prosto do bazy.
Nie chce wysyłać jej e-mailem.
- Tak jak prosiłem. - Racja.
Nigdy nie wiadomo, kto szpieguje.
Kurwa!
Planują coś dużego.
Dobrze.
Pyszne biriani.
Ale byłoby jeszcze lepsze,
gdyby dodać do niego jakieś zwierzątko!
Ciszej!
Gdyby mój teść to usłyszał, zatłukłby cię na miejscu.
Twoja mama nie lepsza!
Zabija się tu ludzi za biriani.
A my myśleliśmy, że to ISIS jest brutalne!
- Suchi! - Tak?
Powiedz mojemu bratu, by poszukał pracy w IT.
Daj spokój...
Nikogo nie posłucha. Niech robi, co chce!
Zostaw tę pracę.
Już wystarczająco przysłużyłeś się krajowi.
Czas, byś pracował na siebie.
JK, przekonaj go.
A kto przekona mnie?
Suren, przestań.
Nie zaczynaj znowu!
Suchi, posłuchaj.
Kiedy mój brat chodził do szkoły,
był ulubieńcem wszystkich.
Wszyscy sądzili, że wiele osiągnie!
Sukces. A on co zrobił?
Został patriotą pracującym dla rządu.
Przestań.
Każdy ma swoje priorytety.
Chce służyć krajowi. To jego wybór.
Zgadzam się.
Ale powinieneś też czasem służyć sobie.
Sam patriotyzm
nie da ci pieniędzy.
Ja też służę krajowi.
- Napędzam gospodarkę! - Doprawdy?
Myślisz, że napędzałbyś gospodarkę,
gdyby nie było bezpiecznie?
- Zamknijmy wszystko. - Sri!
Wtedy sobie napędzaj gospodarkę!
Zmieńcie temat!
Rozkręćcie imprezę. Potem gospodarkę.
- Właśnie! - Opowiedz kuplet.
- Nie mam nastroju! - Posłuchajmy twojej poezji.
Jeden kuplet, proszę!
I jak? Irshad!
Pomyślmy.
Niech będzie.
Nie ma dziś nadziei...
Nie ma dziś anielskiej twarzy.
Kiedyś śmiałem się całym sercem...
Dziś nie śmieszy mnie nic.
Co to znaczy?
Teraz musimy recytować kuplety
i tłumaczyć je młodszemu pokoleniu.
To przez brak hashtaga.
Dla takich jak ty też coś mam. Słuchaj!
Coś oryginalnego.
Kiedyś mogliśmy zobaczyć Boga w dzieciach.
Kiedy byliśmy dziećmi, można było zobaczyć Boga w nas.
Kiedyś mogliśmy zobaczyć Boga w dzieciach,
ale teraz dzieci można zobaczyć tylko na Instagramie.
Załóż sobie Instagrama.
Ważą 400 gramów, ale są na Instagramie.
Przypomniał mi się jeszcze jeden.
- Zasłoń uszy. - Czemu?
Posłuchaj ojca choć raz.
Dalej, Dhriti.
Zasłoń uszy.
Jej młodość wyzwalała we mnie jaljala...
Jaljala znaczy wulkan.
Tak jest!
Jej młodość wyzwalała we mnie wulkan...
Serce biło później...
Ale telefon dzwonił najpierw.
- Mój też zadzwonił. - Jego też.
Zoya - CZERWONY
Muszę iść.
- To pilne. - Jeszcze dwa kuplety.
- To ważna sprawa. - Musisz iść?
Suchi, to pilne.
Przepraszam! Kontynuujcie.
Talpade, stary.
Przeczytałem wiadomość Suchi.
Teraz sprawdzasz jej telefon!
Nie. Nie sprawdzałem.
Zobaczyłem leżący telefon.
Pokazała się wiadomość.
Wiesz... Ogląd.
- Podgląd. - Właśnie. Na ekranie.
Przeczytałem ją. Nie sprawdzałem telefonu.
Tylko czytałeś jej wiadomości.
Posłuchasz mnie, matole?
Nie czepiaj się!
Suchi ma takiego kolegę.
Tiwari, oszalałeś?
Przeczytałeś kilka wiadomości,
nie przeskakuj do konkluzji.
Kto pisze do kobiety w środku nocy?
- A Suchi... - Co?
Zauważyłem to jakiś czas temu.
Siedzi ciągle przy telefonie jak nastolatka.
No to co?
Skoro ty z nią nie rozmawiasz,
rozmawia z kimś innym.
Zaraz cię wyrzucę z samochodu, pało.
- Jesteś ze mną czy przeciwko mnie? - Powiedz,
- sprawdziłeś jej odpowiedzi? - Nie!
Ale ten palant wysyła jej mnóstwo emo...
- Emotek. - Właśnie, emotek!
- Uśmieszków. - Tak, uśmieszków.
Co to znaczy mnóstwo?
To znaczy...
Wiele, naraz!
Ile uśmieszków wolno komuś wysłać?
Co grozi za wysłanie za dużej liczby?
Ludzie się nad tym zastanawiają.
Też to robimy.
Suchi nie jest dzieckiem.
Poradzi sobie z nadmiarem uwagi.
Da radę.
Ten uśmieszek.
Był normalny...
Czy taki z serduszkiem na ustach?
Taki?
Nie taki.
Czyli jesteś bezpieczny.
- Na pewno? - Tak.
Milind, co się dzieje?
Przyszedł do niego facet, jakiś Iqbal.
Rozmawiali o jakiejś dostawie.
Ma pojawić się do jutra.
Poza tym
mówili o jakiejś liście gości i planie piętra.
Jakiś Nissar to koordynuje.
Nie widzieliśmy go. Ale może się pojawić lada chwila.
Dajcie mi szczegóły na temat Iqbala i Nissara.
Kim są i czym się zajmują.
Już to mamy.
BRAK SYGNAŁU - KAMERA 2
Co się stało?
Musiał paść prąd.
- Szlag! - Cholera!
Milind.
Stań przed bramą hostelu. Zostań tam.
Obserwuj uważnie.
Tak, Milind? Co się dzieje?
Jestem przed główną bramą.
Padł prąd. Nic się nie dzieje.
- Bądź w gotowości! -Tak jest.
BRAK SYGNAŁU
Kurwa!
- Proszę pana! - Tak?
Z bocznej uliczki wyjechał van.
Jaki van?
Pobiegłem za nim,
ale nie odczytałem numerów.
Był w nim Kareem.
- Kareem! -Tak jest!
Przepraszam!
Czemu uważasz, że nas śledzą?
Kilka dni temu pojawił się stragan z herbatą,
a potem zniknął.
Widzieliście vana przed bramą numer 5?
Cały czas tam stał.
Wokół niego było mnóstwo niedopałków.
Może przesadzam, ale lepiej nie ryzykować.
INSPIROWANE PRAWDZIWYMI WYDARZENIAMI